Vrijdagavond werden we verwacht in de faluintjes voor the showdown met Forza. De ploeg die vorig jaar chaplin van de titel hield tijdens de laatste match en waar we nu al enkele jaren rechtstreekse duels mee uitvechten in de stand. Ook nu was iedereen er zich van bewust dat het hier een befaamde 12 punten match betrof.
De week stond in het teken van de mislukte poging om de match van volgende week te verleggen en de coach had zijn selectie al snel in de juiste vorm gegoten maar op het laatste moment viel zijn spitsenduo nog ziek uit en werd Allan in laatste instantie nog aan de selectie toegevoegd. We recupereerden Jeroen en Tom verbeet zijn vele blessures waardoor Terjoden op oorlogsterkte kon aantreden. De coach had Kurt nog wat tactische richtlijnen in het oor geblazen waardoor we uitpakten met Jelle op de flank en een onuitgegeven spitsenduo, Tom en Allan.
Dat Forza een moeilijk te bekampen ploeg was, wisten we al en het begin van de match is dan ook zeer moeilijk. Forza voetbalt snel en laat de bal goed rondgaan. Dit levert enkele kansen op die gelukkig gemist worden. Na balverlies tikt forza in 2 tijden de verdediging uit maar De vroe kan nog net de bal uit zijn doel ranselen. Iets later zorgt Pieter zelf voor gevaar door een uitworp op het hoofd van een tegenstander te mikken die niet twijfelt en verwoestend uithaalt maar De vroe is klaarwakker. Terjoden zoekt naar de combinatie en Kurt kan zich enkele malen goed doorzetten met een schot op de paal als beste kans. Na geharrewar voor doel valt de bal voor de voet van Kurt die niet twijfelt en de gevleide 0-1 binnenschuift. Nog geen twee minuten later is het alweer 1-1. De match gaat goed over en weer maar het blijft 1-1. We noteren nog een snelle knal in het zijnet van Allan die tevens de Passmeister een hart onder de riem steekt door diens goede bedoelingen te begrijpen. De rust is welgekomen want het nieuwbakken spitsenduo blinkt niet direct uit in het aërobe gedeelte van het spel. Gelukkig combineren deze twee oude gloriën dit met een sublieme balbeheersing.
Wat er tijdens die rust juist gebeurd is kan niemand zeggen maar in de tweede helft staat er een ander, sterker, leper terjoden op de mat. Eens om de zoveel tijd past de puzzel in mekaar en gisteren was het moment nog eens daar. Terjoden legt een verbluffende eerste 15 minuten op de mat. De keeper geniet en het puliek kijkt met open mond naar een collectieve glansprestatie en dan hebben we het nog niet over de goals... Ja, enkele beauty's... te beginnen met een moordende acceleratie van kurt die overhoeks met links binnenknalt. Dan acht Tom zijn moment gekomen om uit te pakken met zijn jaarlijkse versnelling, Uit stand door de benen en heerlijk tikje onder de keeper. De faluintjes ontploft. Als Allan in 2 keer de 1-4 op het bord zet lijkt de match gespeeld maar plots staat het 3-4 en twijfel sluipt in de terjodense rangen. Als Tom zich weer eens doorzet en de bal licht botsend achteruitlegt gaat alles plots in slow motion en de gedachten van uw keeper/verslaggever dwalen af naar de eerste minuut van match Leeuwerik- Moerstraat 2. aftrap en doorzetten van Jeroen Vidts die de bal hobbelend achteruitlegt op de genaamde kdp08 die verwoestend uithaalt. Met een Wis-weerkundige precisie waarvan Sabine haegedoren alleen maar kan dromen, had Kurt in een flits berekend hoe sterk de wind was (70 kilometer per uur), welke kracht hij de bal moest meegeven (800 newton) en welk effect er in zijn schot moest zitten. De verbijsterde supporters zagen hoe de bal van de voet van Kurt vertrok en 20 meter verder in de winkelhaak landde. een wonderlijke goal. Een lucky goal dachten sommigen* tot gisteren dus... een heerlijke knal en Forza buigt het hoofd voor zoveel klasse. Ok het hoogtepunt is voorbij maar de match blijft hoogstaand en Jeroen blijft heersen achteraan uitstekend bijgestaan door Pacal, die met een ultieme inspanning de zoveelste aansluitingstreffer voorkomt, Mich en Jelle gisteren zeer sterk in het verdedigende en storende werk. Net voor tijd pakt Allan nog uit met een weergaloze dribbel en schuin schot op de paal. De overwinning is een feit en ze smaakt zeer zoet...
Er zit weer muziek in Terjoden 04 en de lachende gezichten na de match waren niet te tellen. Vanaf nu kijken we alleen nog naar boven en een 8ste plaats lijkt ons de ideale springplank. Volgende week nemen Michael, tom en Pieter een weekje rust en hopen in het sportpaleis de hit "laat je ploeg maar in de steek" te horen. We rekenen ook op een verslag....
* gepikt uit een column van Meulenaere maar ik kan er ook niet aan doen dat Kurt me soms aan Jankovic doet denken...
zaterdag, december 08, 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Jankovic de voetballer natuurlijk, niet zijn aardig tennissende nichtje...
Ik voel me gevleid...
Een reactie posten